ربا از گناهان کبیره است که در شرع مقدس اسلام مورد نهی واقع شده است. قانونگذار نیز با تأسی از شارع مقدس، در مادهی 595 قانون مجازات اسلامی، برای ربا دهنده و ربا گیرنده و نیز برای واسطهی بین آنها مجازات تعیین نموده است. موضوع رباخواری به مفهوم گستردهی آن پیش از انقلاب اسلامی کمتر در جامعه وجود داشت و تا سال 1375 نیز در قانون پیشبینی نشده بود. با گسترش رکود و تورم اقتصادی و افزایش این جرم در سطح اجتماع، قانونگذار آن را جرمانگاری نمود. در این تحقیق تفاوت سود و ربا مورد بررسی قرار گرفته و به بحثهای کاربردی شامل عناصر تشکیل دهندهی جرم ربا از حیث مستمر یا آنی بودن، مطلق یا مقید بودن، انفرادی یا مشارکتی بودن، حقیقی یا حقوقی بودن مرتکب، تاثیر اقرار یک طرف در جرم ربا و دادگاه صالح برای رسیدگی به جرم نیز پرداختهایم.
