بزهدیدگی اغلب معلول عوامل مختلفی همچون ضعف جسمی، عدم تعادل روحی و روانی، فقدان موقعیت اجتماعی و عدم مراقبت محیطی است، ولی احتمال بزهدیدگی برخی افراد به جهت خصوصیات جسمانی و روانی آنها بیش از دیگران میباشد. سالمندی کاهش قوای روانی و جسمی است که در اثر گذشت زمان روی میدهد و سن سالمندی در کشورهای مختلف با توجه به شرایط فرهنگی و سطح زندگی افراد متفاوت میباشد. سالمندان قشری آماده جهت آماج جرم محسوب میشوند که و این در حالی است که قوانین موجود حمایت محدودی از آنها نمودهاند. همچنین برخی رفتارها که از منظر قوانین جرم محسوب نمیشوند، سالمندان و پیرامون آنها را به شدت متأثر میکنند. در نتیجه پرداختن به آنها به منظور پیشگیری و کاهش صدمات و خسارات وارده به سالمندان ضروری به نظر میرسد. با توجه به تحولات حقوق کیفری و بینش قانونگذار بر اتخاذ سیاست افتراقی، رویکرد سیاست جنایی مشارکتی نسبت به سالمندان باید مورد توجه قرار گیرد. این امر در نظام حقوقی ایران جایگاه قابل توجهی ندارد. در اولویت قرار دادن سیاستهای فقرزدایی در برنامههای دولت، آموزش همگانی در مورد نیازها و ویژگیهای سالمندان، تصویب و اصلاح قوانین مربوط به آنها، وجود سیستمهای جبران خسارت دولتی و قرار دادن افراد سالمند تحت پوشش تامین اجتماعی، افزایش رفاه در زندگی سالمندان را در پی خواهد داشت.
