یکی از شروطی که نقش مهمی در جذب سرمایهگذاران ایفاء میکند، شرط پیش تعیین سود است که با دادن اطمینان خاطر به حصول سود مقطوع، سرمایهگذارانی را که قدرت ریسکپذیری کمتری دارند، به سرمایهگذاری در پروژهی مورد نظر ترغیب میکند. در سیستم سرمایهگذاری اسلامی صحت این شرط با ایرادهای عدیدهای مواجه است و بهرغم تلاش عدهای از حقوقدانان برای زدودن این ایرادها از پیکرهی شرط پیش تعیین سود، این شرط همچنان با اشکال مواجه است. در این مقاله ابتدا دلایل بطلان شرط پیش تعیین سود مطرح میشود و سپس ایرادهای پیرامون دلایل مذکور طرح و نقد میگردد تا در نهایت معلوم شود که آیا شرط فوقالذکر مجوز نظری برای درج در عقود مشارکتی را دارد و آیا منطبق با ماهیت و فلسفهی وجودی و مقتضای عقود مشارکتی میباشد.
