حریم خصوصی، قلمروی است اعتباری که دربردارنده و متشکل از زندگی خصوصی و کلیه امور ناظر به یک شخص است. خانه، اطلاعات خصوصی، روابط خانوادگی، ویژگی های شخصیتی و.. . نمونه های بارز امور خصوصی محسوب می‌گردند. حاکمیت وسلطه بر این امور -که حق بر حریم خصوصی نامیده می‌شود- از اختیارات دارنده حریم خصوصی است.
طبق مواد یک و ده قانون مسؤولیت مدنی، هرگاه در نتیجه تقصیر، حریم خصوصی شخصی نقض شود، ناقض حریم، مسؤول جبران خسارات مادی و معنوی ناشی ازعمل خویش است. باوجود این، باتوجه به منافع و کارکرد های متعددی که حریم خصوصی برای شهروندان دارد و نیز به دلیل خطرات زیادی که از سوی سیستم های حکومتی مدرن، تکنولوژی‌های نوظهور و شرکت های تجاری سود محور، متوجه حریم خصوصی است؛ استواری مسؤولیت مدنی نقض آن بر نظریه تقصیر، چندان کارآمد بنظر نرسیده و با اهمیت آن نیز سازگار نیست.
در این نوشتار سعی شده، پس از تبیین مفهوم حریم خصوصی، شرایط و ارکان تحقق مسؤو لیت مدنی ناشی از نقض آن بررسی شده و علاوه بر آن کاستی‌های موجود در رابطه با شیوه حمایت حقوقی از حریم خصوصی و راهکار های جبران خسارات ناشی از نقض آن تبیین گردد.