موضوع مقاله‌ی پیش رو جرایم مرتبط با تقلب در مسکوکات، موضوع فصل چهارم از کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 است. قانون‌گذار ایران در مواد 518 تا 522  از قانون یاد شده، به این مهم به عنوان جرایم سازمان یافته‌ی فراملی و از زمره‌ی جرایم علیه آسایش عمومی توجه نموده و در راستای تأمین آسایش عمومیِ جامعه و حمایت از فعالیت‌های اجتماعی، اقتصادی و سایر مناسبات عدیده‌ی حاکم بر تعاملات افراد جامعه و حفظ روحیه و حقوق شهروندان، جرایم علیه آسایش عمومی تقلب در مسکوکات را پیش‌بینی کرده است، از آن جا که ملاک اهمیت جرایم، شدت مجازات مقرر در قانون برای آن‌هاست و با توجه به ماده‌ی 518 قانون مجازات اسلامی، جرایم مرتبط با قلب مسکوکات نسبت به سایر جرایم از جمله کلاهبرداری از اهمیت مضاعفی برخوردار است. در این مقاله، پس از بیان برخی عناصر اختصاصی این جرایم و شیوه‌ی قانون‌گذاری در این راستا، به بررسی خلاءهای موجود در قانون مجازات اسلامی می‌پردازیم و راهکارهای مقابله‌ی کیفری با این دسته از جرایم پیشنهاد می‌شود.