در نگاه اول مالکیت حقوق مطلق است و مالک در اعمال حق خود تابع هیچ محدودیتی نیست.اما این نظریه به صورت مذکور مورد قبول نگرفته و محدوده اعمال حق مالکیت منوط به عدم احراز به غیر است. از نظر فقها و حقوقدانان ملاک هایی برای عدم سوء استفاده از حق وجود دارد که می توان به معیار قصد احراز،هدف غایی حق و تقصیر اشاره نمود. آنچه در حقوق ایران پذیرفته شده معیار قصد احراز و تقصیر برای تشخیص سوء استفاده از حق است.
