تروریسم به عنوان پدیده  نوظهور ، از معضلات روز جامعه بین‌المللی و از مباحث مهم حقوق بین‌الملل  و حقوق کیفری است. در تعریف تروریسم، اتفاق نظر در میان نویسندگان و اندیشمندان حقوق‌دانان وجود ندارد و تلاش سازمان‌های بین المللی نیز در این راستا منتج به نتیجه‌ی مطلوبی نگردیده است، جز آنکه درپاره‌ای از موارد برخی از مصادیق را به عنوان اقدامات تروریستی معرفی نموده‌اند، و این هم بعضاً تحت تأثیر از مسایل سیاسی در عرصه بین‌المللی بوده، در حالی که هر گونه موضع‌گیری، مستلزم ارائه‌ی مفهومی روشن و شفاف از «تروریسم» است.
از آنجا که امنیت از نیازهای اولیه زندگی اجتماعی و بهره‌مندی از آن از آرزوها و آرمان‌های دیرین بشری است و ترس ناشی از ظلم، تهدید، تجاوز، کشتار انسانهای بی‌دفاع، همواره عامل ناگواری در زندگی جمعی انسانها بوده است، رهایی از این معضل و احساس امنیت در برابر عواملی که آرامش زندگی و حقوق فردی و اجتماعی بشر را به خطر می اندازد و آسایش حاکم بر جوامع انسانی را مورد تهدید قرار می دهد، وظیفه مهم و غیر قابل انکار حکومت‌ها است. این امر نیازمند تلاش جمعی همه‌ی ملت هاست. چرا که امنیت با فعالیت فردی، یا گروهی خاص و به صورت یک جانبه تحقیق نمی‌پذیرد و تشریک مساعی و یکایک نوع بشر برای تأمین امنیت ملی و جهانی امری اجنتاب ناپذیر است. در حقوق کیفری ایران نیز با توجه به خلاء قانونی در خصوص تروریسم جرم‌انگاری این پدیده جهت تسهیل مبارزه‌ی قانونی با آن امری لازم و ضروری است.