جوامع بشری همواره در کلیه اعصار و قرون به دنبال دست یافتن امنیتی پایدار در سطح جامعه، به منظور تحقق یافتن به اهداف عالی و جزمی خود بوده که چنین امری با به کار بستن برخی شیوه‌های خاص محقق گردیده و موجبات ایجاد امنیت نسبی در سطح جامعه می‌گردید و از این رهگذر از دوران باستان تا زمان تولد مکتب تحققی، تنها سلاح برای مبارزه با جرم، کیفر بوده، اما به تدریج با ورود اندیشه‌ها و دیدگاه‌های انریکوفری، پیشگیری از وقوع جرم به جنبه کنشی و غیرکیفری وارد عرصه جرم شناسی گردید. از این رهگذر، صاحب نظران به نوع خاصی از پیشگیری که صرفاً ناظر بر موقعیت و وضعیت آماج جرم یا همان سیبل مجرمانه است، اشاره می کنند. در این مقاله سعی بر آن است که تا ضمن تشریح و تبیین روش‌های مختلف پیشگیری وضعی از جرم، به بررسی نقش پلیس به‌عنوان حافظ امنیت، در شیوه‌های مختلف پیشگیری وضعی، به گونه‌ای کاربردی که قابلیت ایجاد امنیت پایدار درجامعه داشته باشد، پرداخته شود.