1
دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرمشناسی، مدرس دانشگاه جامع علمی- کاربردی واحد1 مهاباد
2
کارشناس ارشد روابط بین الملل، مدرس دانشگاه جامع علمی- کاربردی واحد1 مهاباد
3
دانشجوی کارشناسی حقوق (علوم ثبتی) دانشگاه جامع علمی-کاربردی واحد1 مهاباد
چکیده
مهر، به معنای «صداق المراة»، عبارت از مالی است که در عقد نکاح، مرد به زن میدهد و اندازه آن بسته به رضای دو طرف است. مهریه مال معین یا چیزی است که قائم مقام مال است که در عقد نکاح بر ذمه مرد قرار میگیرد و در صورت مطالبه زن، وی مکلف است مهریهاش را بپردازد، چرا که براساس مادهی1082 به مجرد عقد، زن مالک مهر میشود، لذا میبینیم که این حق ارتباطی به طلاق و نفقه ندارد و طبق قاعدهی فقهی «اَلناس مُسلِطون علی اَموالِهم »، زوجه میتواند هر گونه دخل و تصرفی در آن بنماید.
درقانون مدنی (از مادهی 1078 الی 1101) فصلی به بحث مهر، شرایط و احکام آن اختصاص یافته و به سه قسم از مهر یعنی مهرالمسمی، مهرالمثل و مهرالمتعه اشاره شده است. در خصوص اقدام زوجه برای اخذ مهریه دو راه حل قانونی یعنی مراجعه به دادگاه و یا از طریق اجرای ثبت اسناد وجود دارد.
