افراد در مقابل عمل مجرمانه خود در جامعه مسؤول هستند و به میزان این عمل و متناسب با حالات و شخصیت خود مجازات می‌شوند. گاهی ملاحظاتی از جمله مصالح اجتماعی، باعث تخفیف یا معافیت مجازات شخص مجرم می‌شود. به نظر می‌رسد در پاره‌ای مواقع تخفیف و یا معافیت فرد، نتایج بهتری نسبت به اجرای مجازات آن جرم داشته باشد. یکی از این ملاحظات ناشی از مصالح جمع، توبه است. همان‌طوری که در منابع فقهی، توبه و حالت پشیمانی از گناه و بازگشتن از معصیت، دستاویزی برای بخشش و عفو می‌باشد، این حقیقت از منظر قانون‌گذار کشورمان نیز مخفی نمانده به‌گونه‌ای که در قانون مجازات اسلامی که بالاخره پس از کش و قوس فراوان در سال1392 به تصویب رسیده، توجه ویژه‌ای به تحقق توبه از سوی مرتکب شده است. از نوآوری‌های قانون مذکور این است که در کلیات آن، تحت شرایطی توبه مرتکب در صورت احراز اصلاح وی برای قاضی، ذیل مبحثی آورده شده است که می‌تواند از اسباب سقوط مجازات باشد.