2
دانشآموخته حوزه علمیه قم و دکترای مبانی نظری اسلام
چکیده
پیامبر اعظم (ص) در دادرسیهای خود شیوهها و اصول متعددی را بهکار میبست؛ شیوههایی همچون توجه دادن به قیامت پیش از آغاز دادرسی، شنیدن ادله دو طرف هنگام دادرسی، اعمال قاعده اقامه بینه توسط مدعی و انکار توسط منکر، قضاوت بر اساس علم متعارف و از روی اجتهاد قاضی، اقرار گرفتن از مجرم، قسامه، قرعه و... این اصول در برخی موارد امضایی بودند و در بیشتر موارد تأسیسی؛ برخلاف گفته برخی خاورشناسان، دادرسی پیامبر (ص) نه صرفاً یک داوری ساده و پیش پا افتاده که میان اعراب مرسوم بود، بلکه میتوان آن را یک نظام دادرسی مستقل و بدیع دانست که اصولی همچون الهی بودن، انسجام و هماهنگی، استقلال، پویایی و غیراقتباسی بودن از ویژگیهای آن به شمار میروند.
