در هر رابطه حقوقی، تعهدی به چشم می‌خورد و در برابر هر تعهد، التزامی وجود دارد. تعهد ممکن است به‌تراضی طرفین یا توافق آنها با شخص ثالث تغییر کند؛ از ذمه‌ای به ذمه‌ای انتقال یابد، موضوع آن تغییر کند و یا طلبکار جای خود را به دیگری بدهد. تبدیل تعهد و انتقال تعهد از اسباب تغییر و تحول در مفاد تعهد و طرفین آن است. تبدیل تعهد که در صدر ماده‌ی 292 قانون مدنی دیده می‌شود عبارت است از عقدی که به‌موجب آن، تعهد موجود، منتفی گردیده و تعهد جدیدی جایگزین آن می‌شود. درحالی‌که انتقال تعهد در زمانی پدید می‌آید که تعهد موجود، با صورتی که دارد به یک یا چند شخص منتقل گردد و سپس موجب قائم‌مقامی در شخص موضوع تعهد می‌شود. بدین‌گونه که همان تعهد اصلی با تمام خصوصیات خود انتقال می‌یابد که در اصطلاح انتقال تعهد از جانب داین را «انتقال طلب» و تعهد مورد انتقال از جانب مدیون را «انتقال دین» می‌نامند. در این مقاله به بررسی و مقایسه مفاهیم تبدیل تعهد و انتقال تعهد که شامل انتقال دین و انتقال طلب است، خواهیم پرداخت.