بیتردید نیروی نظامی و انتظامی سالم رابطهی مستقیم با عملکرد فرماندهان و اعلام و اجرای کامل مسئولیتهای قانونی ایشان در سلسله مراتب نظامی دارد. نیروی انسانی یا همان فرمانبران، عنصر مهم و اساسی در نیروهای مسلح محسوب میشود. حاکمیت در جهت کارآمدی خویش و درنهایت جلب رضایت مردم سعی میکند زمینهی نظارت بر رفتار و کردار کارکنان مادون را فراهم سازد که این خواسته بهواسطهی مسئولیت پذیری مسئولین و فرماندهان در همهی زمینهها خاصه در اوامر نظارتی تأمین میشود.
قانونگذار در نظام عدالت کیفری ایران، ضمانت اجرای کیفری و انضباطی در خصوص عدم نظارت صحیح فرماندهان بر عملکرد کارکنان تحت امر تعریف کرده است. در یک نگاه منطقی میتوان اینگونه برداشت کرد که مسئولین مربوطه، با توجه به اشرافیت و تفوقی که بر عملکرد کارکنان خود دارند، میتوانند قبل، حین و پس از ارتکاب جرایم و تخلفات کارکنان نقش تأثیرگذاری در زمینهی پیشگیری، اصلاح و درمان ایفاء نمایند.
از سوی دیگر، برخی فرماندهان در سطوح میانی و عالی ترجیح میدهند تخلفات انضباطی و حتی جرایم کیفری کارکنانشان به مراجع صلاحیتدار نظامی و قضایی اعلام نشود؛ چراکه افشای چنین موضوعاتی را نشاندهندهی نقطهی ضعف مدیریت خود تلقی میکنند. حال آنکه به نظر میرسد بیتوجهی به مسئولیت نظارتی و ضمانت اجرای کیفری برای این دسته فرماندهان مسئولیت گریز، خود نوعی چالش برای نظام عدالت کیفری محسوب میشود.
