در نظام حقوقی ایران و فقه امامیه عقد بیع، تملیکی است و مهم‌ترین اثر آن یعنی انتقال مالکیت، اصولاً هم‌زمان و با انعقاد عقد حاصل می‌شود. گاه کالای مورد نظر طرفین در شهر یا کشوری دیگر است که افراد با دیدن تبلیغ کالا در رسانه (تلویزیون و رادیو) و اینترنت (سایت یا شرکت فروشنده) و پسند مشخصات و پرداخت قیمت، آن را سفارش داده و فروشنده نیز ملزم به ارسال و تحویل کالا بر اساس مشخصات خواسته شده خریدار است. در این حین ممکن است پیش از آن‌که کالا به دست مشتری برسد، به طریقی از بین برود. وضعیت معامله چیست و جبران هزینه‌هایی که مشتری کرده بر عهده چه کسی است و منافع مال در فاصله زمانی میان خرید و تلف به چه کسی تعلق دارد. فقه امامیه و حقوق مدنی این امر را تحت قاعده «تلف مبیع قبل از قبض فهو من مال بایعه» دانسته و بیع را منفسخ می‌داند. در این نوشتار به بررسی این موضوع و امکان تسری قاعده پیش‌گفته به معاملات محقق در فضای مجازی می‌پردازیم.