بخش عمده قاچاق کشور به صورت سازمان‌یافته و حرفه‌ای انجام می‌شود که صرف نظر از نقص امکانات دولت در کنترل مبادی گمرکی و مرزهای آبی، خاکی و هوایی کشور، ماهیت قاچاق سازمان‌یافته این اقتضاء را دارد که با اطلاع و چشم‌پوشی مأموران دولتی صورت پذیرد. این همکاری پنهانی مأموران کاشف با قاچاقچیان کالا، از قدیم‌الایام در عرف قضایی به عنوان «تبانی با قاچاقچیان» شناخته می‌شود. تبصره 1 ماده 35 قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب 1392 در خصوص همین موضوع تحت عنوان کیفری خودداری از تعقیب قاچاقچیان جرم‌انگاری نموده و مجازات اختلاس را برای مأموران متخلف در نظر گرفته است.
بنا به ملاحظاتی از جمله کشف نشدن قاچاق سازمان‌یافته کالا و پیچیده بودن ارتباطات قاچاقچیان با مأموران متخلف، این قبیل مأمورین کمتر تحت پیگرد قانونی قرار می‌گیرند. لذا این بزه کمتر مورد رسیدگی و کنکاش حقوقی و قضایی قرار گرفته و اندک مجرمان یقه‌سفیدی که در این خصوص تحت پیگرد قرار می‌گیرند نیز با استفاده از ابهامات قانونی، سعی در فرار از مجازات می‌کنند. این نوشتار درصدد رفع ابهامات از رکن قانونی بزه تبانی با قاچاقچیان کالا است.