در این مقاله در مقام تبیین اراده واقعی قانون‌گذار در ماده 526 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 هستیم. ماده 363 قانون مجازات اسلامی مصوب 1370 در صورت اجتماع مباشر و سبب در یک واقعه، مسئولیت را متوجه مباشر می‌دانست؛ مگر این‌که سبب اقوی از مباشر باشد. ماده 526 قانون مجازات مصوب 1392 به ظاهر از این رویکرد عدول کرده و راهکار جدیدی را ارائه کرده و بدون توجه به نوع دخالت سبب و مباشر، عاملی که جنایت مستند به او باشد را ضامن می‌داند و اگر جنایت مستند به کلیه عوامل باشد، تمامی آن‌ها را به طور مساوی مسئول شناخته است؛ مگر این‌که میزان تأثیر رفتار هر یک از مرتکبین متفاوت بوده باشد که در این صورت هرکس به میزان تأثیر رفتار خود دارای مسئولیت است.
در این تحقیق به روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای، به تحلیل حقوقی ماده 526 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 پرداخته شده است.