میزان تأثیر کیفر اعدام بر خانواده‌های محکومان، بنا به شرایط خانواده و میزان وابستگی اعضای آن به یکدیگر متفاوت است؛ لیکن آثار و پیامدهای این مجازات بر خانواده محکوم شامل وضعیت نابسامان رفاهی، وضع مسکن، خوراک، لباس، ضعف درسی فرزندان، آشفتگی و بی‌نظمی در خانواده، رابطه فرزندان با یکدیگر، رابطه با اعضای فامیل و همسایگان، انکار ناپذیر است. پژوهش حاضر به ابعاد فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و عاطفی مجازات اعدام در کشور می‌پردازد و به روش پیمایشی و با نظرسنجی از گروهی از قضات و وکلا در شهر تهران انجام شده است. اکثر مصاحبه شوندگان معتقدند مجازات اعدام برای جرایم مواد مخدر نه تنها کارآمدی ندارد بلکه تأثیر عاطفی و روانی و به ویژه مالیِ سنگینی بر خانواده محکومان بر جای می‌گذارد؛ در عین حال اکثریت مجازات اعدام را برای باندهای سازمان‌یافته و کسانی که به صورت مکرر مرتکب جرایم مواد مخدر می‌شوند ضروری دانسته‌اند؛ بنابراین اصلاح سیاست جنایی و قوانین کشور در قبال جرایم مواد مخدر به صورت عام و مجازات اعدام در مواردی که امکان جایگزینی وجود دارد، امری ضروری است و هم‌زمان حمایت‌های فرهنگی و رفاهی و درمانی و اقدامات پیشگیرانه نسبت خانواده‌های محکومان به اعدام اعمال شود.