قسمت اول
هیئت‌های انضباطی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران به استناد مواد 104 و 105 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 1366 و مواد 113 و 114 و 115 قانون مقررات استخدامی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مصوب 21/7/1370 و مواد 121 و 122 قانون استخدام نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1382 به انضمام آیین‌نامه اجرایی آن‌ها، جهت رسیدگی به تخلفات کارکنان پایور نیروهای مسلح مبنی بر پیشنهاد فرمانده مبنی بر (اخراج از خدمت، معافیت از خدمت، محرومیت از ترفیع و تنزیل درجه یا رتبه) هم‌چنین رسیدگی به شکایات کارکنان پایور از رده‌های بالاتر در امور خدمتی صلاحیت داشت؛ موارد دیگری نیز حسب سایر مواد قوانین استخدامی یا آیین‌نامه‌های اجرایی مربوط، در صلاحیت هیئت‌های مذکور قرار می‌گرفت؛ لیکن در این خصوص، ناهماهنگی و پراکندگی فراوانی وجود داشت؛ به نحوی که حدود ده ماده قانونی در این راستا وجود داشت؛ اما قریب یکصد و هشتاد و هشت ماده در قالب آیین‌نامه‌های اجرایی در نیروهای مسلح تصویب شده بود. با تصویب قانون تشکیل هیئت‌های انضباطی و دستورالعمل اجرایی آن تا حد زیادی به این نابسامانی و پراکندگی‌ها خاتمه داده شد و یکنواختی و همسان‌سازی صورت گرفت و صلاحیت‌های دیگری که مطابق قوانین و مقررات مختلف بر عهده هیئت‌های تجدید نظر قرار داشت را به صورت متمرکز احصاء نموده است.