زنان به دلایل زیستی و اجتماعی از اقشار آسیب‌پذیر جامعه به شمار می‌آیند. طبق آموزه‌های جرم‌شناختی، معمولاً زنان بیش‌تر از مردان به عنوان بزه‌دیدگان جرم در نظر گرفته ‌می‌شوند؛ لذا می‌توان زنان را بزه‌دیدگان مستعد و از مهم‌ترین وضعیت‌های پیش‌جنایی نامید. با توجه به وظایف اساسی زنان در تربیت نسل آینده، سلامت و بهداشت قضایی آنان از اهمیت به‌سزایی برخوردار است. اثرات سوء بزه‌دیدگی این قشر در حفظ امنیت جامعه، شناخت پدیده‌‌ بزه‌دیدگی زنان، تبیین ماهیت و علت‌شناسی جنایی آن و نیز پیش‌گیری از تکرار بزه‌دیدگی آنان را ضرورت می‌دهد. در این بین تأسی به رهیافت‌های عدالت ترمیمی بیش از هر تدبیر دیگری، پیش‌گیری از تکرار بزه‌دیدگی زنان را تأمین می‌نماید. در این تحقیق، تدابیر پیش‌گیرنده از تکرار بزه‌دیدگی زنان با تأسی به رهیافت‌های عدالت ترمیمی ارائه می‌شود. پیش‌گیری از بزه‌دیدگی مکرر زنان در پرتو رهیافت‌های عدالت ترمیمی از طرق گوناگونی چون فرایندهای ناظر به بزه‌دیده، تدابیر ناظر به مرتکب، تدابیر ناظر به اجتماع محلی و رهیافت‌های ناظر به نظام رسیدگی قابل تحقق است.