جرم‌شناسی بالینی عبارت است از مطالعه چندبعدی جرم و مجرم به‌منظور اصلاح و بازپروری مجرم که به پیشگیری از تکرار جرم بینجامد. در این مفهوم، جرم‌شناسی بالینی، کاربرد یافته‌های جرم شناختی نسبت به مجرم است. ویژگی مشخص کننده جرم‌شناسی بالینی، تمرکز بر مجرم و اصلاح و درمان وی است. در این میان، استفاده علمی از یافته‌های جرم‌شناسی بالینی در کاربردی کردن مقررات آیین دادرسی کیفری و مدیریت پهنه جنایی به‌ویژه در مرحله تحقیقات مقدماتی نظام‌های حقوقی را یاری می‌دهد. لذا بررسی جایگاه یافته‌های جرم‌شناسی بالینی در مرحله تحقیقات مقدماتی مفید جلوه می‌نماید. از این رو، در تحقیق حاضر به بررسی اندیشه‌های جرم‌شناسی بالینی از اندیشه تا عمل در مرحله تحقیقات مقدماتی خواهیم پرداخت، مسئله تحقیق نیز این است که مرحله تحقیقات مقدماتی متأثر از آموزه‌های جرم‌شناسی بالینی چه تحولاتی داشته و منجر به پیش‌بینی چه نهادهای گردیده است.