اصل تفرید مجازات‌ها به عنوان یکی از اصول مترقی که استثنایی بر اصل قانونی بودن مجازات‌ها می‌باشد؛ به معنی اعمال و اجرای مجازات متناسب با شخصیت و ویژگی‌های جسمی، روانی و اجتماعی فرد مجرم است که به اعتبار ماهیت جرم ارتکابی و یا خصوصیات مجنی‌علیه از طرف مقنن پیش‌بینی شده است و از سوی قوای قضاییه و مجریه به منصه ظهور رسیده است و ممکن است حسب مورد منجر به تشدید، تخفیف یا تعلیق و ... مجازات شود. این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی، به بررسی اصل تفرید مجازات‌ها و کیفیت آن در حقوق موضوعه ایران پرداخته است. حقوق کیفری ایران از به کار بستن اصل تفرید مجازات‌ها به دنبال رسیدن به اهداف اجتماعی و فردی از جمله بازپروری و برقراری عدالت در جامعه است و در این راه از ابزارهای مهمی در زمینه فردی کردن مجازات‌ها بهره می‌برد که از جمله آن در نظر گرفتن شرایط و وضعیت فرد مجرم و همچنین توجه قاضی به پرونده شخصیت فرد می‌باشد. نتیجه حاصله از پژوهش نشان می‌دهد؛ تفرید مجازات‌ها نتایج مطلوبی در اتخاذ تصمیم عادلانه توسط مقام قضایی دارد و بر سبک زندگی و رفتار اجتماعی مجرم و کنترل رفتارهای جنایی که محتمل است در آینده ارتکاب یابند تأثیرگذار می‌باشد و میزان تمایل به باز بزهکاری را در مجرم کاهش می‌دهد.