از منظر قرآن کریم یکی از راهکارهای پیشگیری از وقوع جرایم جنسی پرهیز از قرار گرفتن در شرایطی است که می‌تواند زمینه گرایش به روابط نامشروع جنسی را فراهم آورد. در واقع خداوند متعال با نهی کردن افراد از نزدیک شدن به فحشا اقدام به نوعی پیشگیری وضعی در رابطه با مفاسد اخلاقی نموده است. پیشگیری وضعی از طریق راهکارهای متعددی به کاهش جذابیت آماج جرم و جاذبه زدایی از آن و نامناسب جلوه دادن وضعیت، به کاهش وقوع جرم می‌پردازد.
در قرآن کریم آیات بسیاری به پیشگیری وضعی از وقوع جرایم جنسی اختصاص داده شده است. به عنوان مثال آیه 151 سوره مبارکه انعام اشعار می‌دارد: « ... وَلاَ تَقْرَبُواْ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ....  »؛ «....و به کارهاى زشت چه پنهان و چه آشکارا نزدیک مشوید... »، حکایت از ضرورت محدود کردن زمینه ارتکاب جرم در جرایم جنسی دارد.
این مقاله با روش مطالعه کتابخانه‌ای به صورت توصیفی به ابعاد مختلف محدود کردن زمینه ارتکاب جرم شامل ممنوعیت نزدیک شدن به فحشا، حرمت خلوت با اجنبه، پرهیز از ملاقات مستقیم، پرهیز از وسوسه‌های شیطانی، توسل به نماز و نهی از منکر پرداخته است و اثبات می‌کند که محدود کردن زمینه ارتکاب جرم به عنوان راهکاری پیشگیرانه از وقوع جرایم جنسی تأثیر گذار است.