داد و ستد و معاملات از اموری هستند که به تمدن بشری حیات میبخشد؛ زیرا از آغاز پیدایش انسان تجارت و معامله در میان آنها رواج داشته است. همانگونه که اراده دو طرف در پدید آمدن عقد تأثیر میگذارد و بی این دو اراده عقدی ایجاد نمیشود، همین دو اراده نیز در سرنوشت عقد تأثیر میگذارد. پابرجا بودن و یا از میان رفتن عقد، بنا بر اراده دو طرف است. پس اگر در خصوص انحلال و زوال عقد و آثار آن تصمیم بگیرند، عقد از بین میرود و در پی آن، آثار عقد نیز زایل میگردد. به این عمل حقوقی «اقاله» گویند.
دسترسی به اینترنت در گسترهای به وسعت جهان به یکی از مهمترین و تعیینکنندهترین واسطهها در جامعه برای قراردادها و مبادلات الکترونیکی تبدیل شده، بهکارگیری آن در جهت افزایش سرعت انعقاد و انحلال قرارداد در تمامی فرصتهای تجاری جدید ضرورت دارد. حال سؤال این است که آیا طرفین قرارداد میتوانند قرارداد را با استفاده از وسایل ارتباط الکترونیکی و از طریق تراضی اقاله کنند؟ هدف این پژوهش بررسی ماهیت و قلمرو اقاله در قراردادهای الکترونیکی و شرایط صحت آن و نیز واکاوی آثار و احکام اقاله است و با رجوع به قانون مدنی و با توجه به سکوت قانون تجارت میتوان آثار و احکام اقاله سنتی را به قراردادهای مجازی نیز تعمیم داد.
