پس از پایان جنگ سرد و تعدیل نظام قطبی بلوک شرق و غرب در جهان، گروهک‌هایی که با هدف تهدید منافع از سوی گروه‌های مخالف تشکیل شده بودند، حمایت خود را از نظام‌های مخالف از دست دادند و به همین علت برای بقای اجرایی و حفظ موجودیت خود، به سمت و سوی فعالیت‌های مافیایی و تروریستی سوق داده شدند. به همین سبب در یک بازه زمانی قریب به چند دهه، سازمان‌هایی که خود در قالب فعالیت‌ها و اقدامات تروریستی گام برمی‌داشتند، در جهت تأمین هزینه‌ها و حفظ موجودیت خود اقدام به ارتکاب جرایم سازمان‌یافته نمودند و این موضوع به وجود و فعالیت‌های آنها پیچیدگی بیشتری داد؛ از این‌رو در تقابل با اهداف گذشته خود که رویکرد تقابل‌گرایانه را دنبال می‌کردند، حال باید در تعامل با ارکان دولتی؛ اقدام به اجرایی نمودن اهداف خود می‌نمودند. در همین راستا باید در نظر داشت که اصولاً با توجه به پیچیدگی‌هایی که مجرمین این گروه‌ها کسب نموده‌اند، علاوه بر موقعیت و جایگاه مخاطره‌آمیزی که برای دولت‌ها دارند، روال بازجویی و تحقیق از آنها از سوی ضابطین دارای فنون خاصی است که لازم است؛ بازجو در کنار توجه به اصول و مراتب تقنینی، به آن توجه نماید؛ این مقاله سعی دارد با تبیین و بررسی جایگاه امنیت در جامعه و تحلیل مفهوم جرایم سازمان‌یافته تروریستی، چگونگی یک بازجویی نتیجه‌بخش را با توجه به اصول و قواعد قانونی؛ من‌جمله اصول و قواعد حقوقی برگرفته از قوانین شکلی، برای ورود به تحقیقات مقدماتی مورد واکاوی قرار دهد.