از خصوصیات قضا حتمیت و قطعیت و لزوم تبعیت از آن است. بدین جهت پس از صدور حکم توسط قاضی در یک دعوا، امکان طرح مجدد آن دعوا و نقض حکم سابق وجود ندارد. با این حال در مواردی استثنایی، نقض حکم صادر شده مشروعیت پیدا میکند. این مقاله با رویکرد فقهی موارد جواز نقض حکم قضایی در کلام فقها را مورد بررسی قرار میدهد که عبارتند از: نبود شرایط لازم در قاضی صادرکننده حکم؛ مخالفت حکم قاضی با احکام قطعی شرع؛ علم پیدا کردن قاضی به اشتباه خود.
