پیشگیری اجتماعی با ایجاد تغییرات در فرد و جامعه به دنبال جلوگیری از تحقق و نهادینه شدن جرم می‌باشد. به‌گونه‌ای که افراد در سایه آن آموزه‌ها رغبتی به ارتکاب جرم نداشته باشند؛ به عبارت دیگر این نوع پیشگیری با انجام اقداماتی از قبیل آموزش، تشویق و تربیت صحیح به دنبال شخصیت‌سازی و در نهایت از بین بردن علل فردی و اجتماعی وقوع بزه می‌باشد.
 با بررسی آیات قرآن کریم ملاحظه می‌گردد از منظر این کتاب آسمانی اصل بر پیشگیری از وقوع جرایم جنسی می‌باشد و در نهایت چنانچه هیچ‌یک از راهکارهای پیشگیرانه مؤثر واقع نشد و فرد مرتکب جرم جنسی شد در آن زمان بزهکار و نحوه ارتکاب بزه نقش بسزایی در تعیین مجازات دارد تا آنجا که از تعزیر با تازیانه آغاز می‌گردد و تا قطع نیز پیش می‌رود. با بررسی آیات شریفه قرآن کریم ملاحظه می‌گردد راه‌کارهای مختلفی در امر پیشگیری از واقع شدن در جرایم اخلاقی اعم از غیر کیفری (اجتماعی، وضعی) و کیفری بیان شده و فقط یک راهکار راجع به مجازات است. مقاله حاضر با رویکرد توصیفی و تحلیلی و با استفاده از روش کتابخانه‌ای و تمرکز بر قران کریم و کتب تفسیری و فقهی به بخشی از پیشگیری اجتماعی از وقوع جرایم جنسی در قرآن کریم با تأکید بر حفظ نگاه گناه‌آلود می‌پردازد.